Wszystko zaczęło się w 1996 roku. Na orbicie zostały rozmieszczone 24 satelity systemu GLONASS. Zapoczątkowało to rozwój drugiego systemu, dającego nam podobne możliwości co GPS. Obydwa systemy są pochodzenia wojskowego, dlatego nie mogą zagwarantować użytkownikom stałego odbioru sygnału i wieczności działania. Odpowiedzią na ten problem jest prężnie rozwijający się 3 system - GALILLEO. Od poprzedników, wyróżnia go fakt, że jest systemem cywilnym, nad którym kontrolę sprawować będzie międzynarodowe grono specjalistów, gwarantujące ciągłość jego pracy.
Wszystko zaczęło się w 1996 roku. Na orbicie zostały rozmieszczone 24 satelity systemu GLONASS. Zapoczątkowało to rozwój drugiego systemu, dającego nam podobne możliwości co GPS. Obydwa systemy są pochodzenia wojskowego, dlatego nie mogą zagwarantować użytkownikom stałego odbioru sygnału i wieczności działania. Odpowiedzią na ten problem jest prężnie rozwijający się 3 system - GALILLEO. Od poprzedników, wyróżnia go fakt, że jest systemem cywilnym, nad którym kontrolę sprawować będzie międzynarodowe grono specjalistów, gwarantujące ciągłość jego pracy.
Główna treść:
GALILLEO jest wspólnym projektem Europejskiej Agencji Kosmiczej (ESA) i Unii Europejskiej. Całe przedsięwzięcie podzielone jest na 3 etapy: W roku 2001-2006 rozpoczął się rozwój systemu. 2006-2008 nosi nazwę fazy rozwoju W tym czasie planowana jest konstrukcja i uruchomienie satelitów oraz kompletna instalacja segmentu naziemnego. Rok 2010 ma być finiszem dotychczasowych działań i oddaniem systemu do użytku publicznego. Projekt systemu jest pod kontrolą “Galileo services” - zrzeszający 27 członków. Ich głównym celem jest promowanie i tworzenie rozwiązań dla europejskiego systemu nawigacji satelitarnej. Przykładowo firma GMV zajmująca się rozwiązaniami dotyczącymi obliczania dokładnej pozycji satelitów, podpisała z GALILLEO kontrakt na 40mln euro.

Kolejnym systemem nawigacyjnym jest rosyjski GLONASS Metoda jego funkcjonowania jest taka sama jak GPS. Oba systemy działają na zasadzie biernego pomiaru odległości między odbiornikiem a satelitami. Segment kontrolny jest funkcjonalnie zbliżony do GPS, z tym, że znajduje się w całości na terytorium dawnego Związku Sowieckiego. Główna stacja kontrolna jest w Golicyno koło Moskwy. Stacje monitorujące znajdują się w St. Petersburgu, Ternopolu, Jenisiejsku i Komsomolsku nad Amurem. Niezależnie w Niemczech działa stacja monitorująca Neustrelitz. Minusem jest konieczność zakupu odbiornika GPS przewidzianego specjlanie dla tego systemu. Produkcja cywilnych odbiorników 12 lub 24-kanałowych jest dopiero przygotowywana. Odbiorniki uniwersalne (dla GPS i GLONASS) są produkowane przez niektórych producentów zachodnich: 3S Navigation R100/30T, Ashtech Z18 i inne.

glonplan.jpg

Minęło ponad 10 lat od czasu wprowadzenia do użytku rosyjskiego systemu nawigacji. Dziś aktualna kondycja GLONASS-u jest nienajlepsza. Rosja nie ma pieniędzy na kontynuowanie programu. Szkoda, ponieważ, wspólnota europejska jest bardzo zainteresowana dalszym rozwojem systemu. Rosyjski system jest potencjalnie dokładniejszy, a produkcja i umieszczanie na orbitach satelitów według zachodnich źródeł jest dwukrotnie tańsze niż w USA.GALILLEO jako całkowicie cywilny system, ma realną szansę na odniesienie sukcesu. Jest projektem finansowanyn ze środków Unii Europejskiej. Plan jego rozbudowy i istnienia na rynku jest dokładnie opracowany z wyprzedzeniem na lata, co daje nam możliwość otrzymania dopracowanego systemu.

       Wykop  Gwar.pl   

Podobne tematy

  • Podobne tematy